Szparagi, popiół i nasturcja

W zeszłym tygodniu pokazałam Wam na FB zdjęcie dania, które serwowaliśmy w naszej stołówce. Danie było wyjątkowo ładne, i wyjątkowo mięsne. Była tam cielęcina, był kremowy sos z serka i serwatki z ziołowym olejem, były marchewki i bronze fenkuł (czy jak to się tam zwie). I jeszcze popiół z pora tam był. Bardzo ładnie to wszystko wyglądało, i zapragnęłam coś podobnego zrobić w domu. Marzyło mi się jednak coś lżejszego, jeszcze bardziej wiosenno-letniego. I najlepiej wegańskiego. Nie zdecydowałam się na dosłowne zweganizowanie dania, i nie zastąpiłam cielęciny strączkami. Dałam głos oszalałej wiośnie za oknem i użyłam zielonych szparagów, co okazało się być całkiem sprytnym posunięciem ;)

Wiosenna sałatka ze szparagami

pęczek zielonych szparagów

kilka marchewek

liście nasturcji

pół szklanki nerkowców namoczonych przez noc

woda lub neutralne w smaku mleko roślinne

ćwiartka solonej cytryny (przepis)

zielony olej, u mnie z nasturcji, pietruszki, oregano (wg tego przepisu)

popiół z pora (opisany tutaj)

ewentualnie cienkie grzanki z chleba do posypania

1. Marchewki ostrugać na cienkie wstążki przy pomocy obieraczki do warzyw lub mandoliny. Wrzucić do pojemnika z (najlepiej) lodowatą wodą.

2. Nerkowce przepłukać i wrzucić do pojemnika blendera lub robota wraz z miąższem solonej cytryny, dodając płyn zblendować na gładki, rzadki krem. Do tak otrzymanego sosu dodać kilka łyżek zielonego oleju, lekko przemieszać.

3. Ze szparagów odłamać zdrewniałe końcówki, wrzucić na osolony wrzątek na ok. 1 minutę, odcedzić i zalać bardzo zimną wodą. Następnie zgrillować, lub wrzucić na gorącą patelnię bez tłuszczu i lekko przypalić z obu stron. Pokroić w mniejsze kawałki.

4. Na talerz wyłożyć szparagi, a na nie odcedzoną marchewkę. Po bokach wylać sos, dodać liście nasturcji. Na koniec oprószyć wszystko porowym popiołem.

Danie może wygląda trochę na wyszukane, ale tak naprawdę wcale nie potrzeba dużo czasu na jego wykonanie. O ile zimą zasoliło się cytryny (można zastąpić sokiem i skórką ze świeżej cytryny), a po ostatnim wpisie zwęgliło się trochę pora ;) Jeśli nie, to na pewno nada się jako element proszonej kolacji, której można poświęcić chwilę dłużej.

Szejk czosnkowy!

Na takie upały to tylko szejki. I to nie byle jakie! Owocowe to wiadoma sprawa, przyszedł czas na szejki czosnkowe :) To nie mój wymysł, a Maminy - czosnek jest dobry na wszystko. Mama blenduje główkę czosnku z zielskiem z ogródka (typu pokrzywa, mniszek etc) i mlekiem lub jogurtem. Ja blenduję ząbek, góra dwa, czosnku z tym, co mam akurat pod ręką, i co mi rośnie na balkonie. Dowolne przyprawy mile widziane!

Szejk czosnknowy

(1 porcja)

szklanka mleka lub jogurtu (u mnie mleko roślinne lub jogurt krowi)

1-2 ząbki czosnku

kilka zielonych gałązek (np. bazylia, nać pietruszki, mizuna)

przyprawy: 2 szczypty curry, 3 szczypty kurkumy, ewentualnie odrobina soli

Wszystko razem zblendować, podawać schłodzone.

*******

A skoro już mowa o czosnku, to w dalszym ciągu jest dostępny :) Info tutaj.
Ostatniej niedzieli można było się w niego zaopatrzyć na jarmarku ekologicznym w Świeradowie. Były też sery, powidła i musztarda gruszkowa!

Chlebuś z Bożej Góry i Zielona Koza w akcji!

Zielona Koza jest również prząśniczką :)

Lody z pieczonych bananów

Ja chyba ostatnio zaczynam siwieć, a wszystko za sprawą czosnku. Jeżeli ktoś ma pomysły, jak można by taki czosnek sprzedać - będę wdzięczna :)

Ale oddalmy się na chwilę od tego tematu, bo nie samym czosnkiem człowiek żyje. 

Kto nie lubi lodów? No właśnie.

Dzisiaj mam dla Was arcydziwną propozycję, mogłoby się wydawać. Pieczone banany i masło orzechowe! Dosłownie kilka składników, a efekt zaskakujący, mnie mocno zachwycił. Nie są to typowe, kremowe lody, więc niektórym mogą nie podejść, D. stwierdził, że są zbyt konkretne. Na konsystencję pewnie pomogłoby dodanie szklanki ubitej kremówki lub śmietany kokosowej - choć ja jeszcze nie próbowałam. Skupiam się na przepisie podstawowym, w którym zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Na blogu Roost znajdziecie oryginalny przepis oraz przepis na lodowe wafle, jeśli ktoś takie ma ochotę zrobić. W moim wykonaniu pominęłam dodatek miodu i oleju kokosowego w trakcie pieczenia, i wcale tego pominięcia nie żałowałam.

Lody bananowo-arachidowe

(3 większe porcje)

8 dojrzałych bananów

3/4 szklanki gładkiego masła orzechowego (solonego, eko)

Banany pozbawić skórek, pokroić w plastry, wyłożyć na blaszce pokrytej papierem do pieczenia. Piec ok. 30 min w 190 stopniach C. Następnie lekko przestudzić oraz przełożyć do misy blendera, wraz z wytworzonymi sokami. Dodać masło orzechowe i zblenować na gładką masę. Przełożyć do pojemników, między warstwami lodów można sypnąć kruszone ziarno kakao, lub ulubione posiekane orzechy. Mrozić min. 3 godz, przy dłuższym mrożeniu lody należy wyciągnąć z zamrażarki na ok. 20 minut przed serwowaniem.

Ale żeby nie było, że dzisiaj szybko Was zbywam, jeszcze kilka fotek z wakacji typu slow ;) Grillowanie, również to balkonowe, to zdecydowany faworyt tego lata!

Testowanie.

Cieśnina Sund

Powroty nad ranem.

Dobry grill nie jest zły.

To, co tygryski lubia najbardziej.

Miss Muffin

Dlaczego Miss Muffin? Bo to zdecydowanie najzdrowsze  muffiny, jakie do tej pory upiekłam. Próbowałam wcześniej muffin wegańskich, bez cukru i bez glutenu, ale rezultaty były godne pożałowania. Równocześnie miałam przeczucie, że ten przepis na ciasto daktylowe da się przerobić na muffiny. Dodatkowo postanowiłam je pozbawić jajek, ale można też ich użyć zamiast siemienia i wrzątku, jeśli ktoś ma ochotę (w ilości 3). W miejsce rodzynek lub moreli można użyć suszonych fig, też się uda.

Miss muffiny

(13 średnich sztuk)

220g orzechów (użyłam laskowych i migdałów)

500g suszonych owoców (użyłam po 200g daktyli i moreli, oraz 100g rodzynek)

80g oleju (np. nierafinowanego rzepakowego)

3 łyżki siemienia lnianego + 150ml wrzątku

100g płatków jaglanych (można użyć owsianych lub ryżowych)

1 łyżeczka karobu

2 łyżeczki sody do pieczenia

4 łyżki esencji waniliowej

Orzechy namoczyć na noc, następnego dnia przepłukać i lekko przesuszyć.
Piekarnik nagrzać do 180 stopni C.
Siemię lniane zalać wrzątkiem, odstawić na min. 20 min. Owoce zalać wrzątkiem na ten sam czas. Użyłam świeżych daktyli, więc te należało jedynie wypestkować.
Owoce odcedzić i morele posiekać w mniejsze kawałki. Owoce, olej i siemię lniane zblendować na mniej więcej gładką masę. Dodać pozostałe składniki i zmiksować. Ciasto przekładać do foremek na muffiny, piec ok. 25-35 minut.
Są sycące, wilgotne, nie wysychają. Po kilku dniach są jeszcze lepsze.

Dwuskładnikowy mus czekoladowy.

No i słońce do nas wróciło! Szykujemy się do wyprawy na plażę, trzeba korzystać póki jest! Wytrawne bezglutenowe mufiny upieczone w ramach prowiantu, woda się chłodzi.
Ostatnio serwowałam kilka konkretniejszych propozycji, więc dzisiaj pora na coś dla osłody. Mus czekoladowy, dwuskładnikowy.

Mus czekoladowy

(zdaje się 2-3 porcje)

3 duże, dojrzałe banany

60g czekolady 80%

Czekoladę połamać na kawałki i rozpuścić w kąpieli wodnej. Dodać do bananów i zblendować na mus, schłodzić. Podawać z ulubionymi dodatkami. Można uzyć dowolnej, ulubionej czekolady. Przy tej ilości bananów smak musu był całkiem czekoladowy. Można zwiększyć ilość bananów by otrzymać lżejszy mus. Co kto lubi.
Miłej niedzieli!

Naleśniki z ciecierzycy i kalafior tandoori.

  Hej, hej. Ciekawe czy u Was pogoda choć trochę przyjemniejsza niż u nas? Jeszcze niedawno rajcowałam się zapowiedzią, że będziemy mieli w Danii najbardziej suche lato od 12 lat. Póki co wygląda na to, że ci od pogody, jak zwykle, się pomylili...
 Ale, ale, muszę podziękować zainteresowanym Misją Czosnek. Będę z Wami w kontakcie!
A wszystkich chciałabym poprosić o rozsyłanie wici wśród znajomych, rodziny i fejsbukowych ścian czy teżna Waszych blogach. Tym, którzy już to zrobili - wielkie dzięki!

 Tymczasem kilka drobnych przepisów stanęło w kolejce do publikacji, kilka nowych pomysłów snuje się po głowie, ale wszystkie jak na złość - letnie i słoneczne. A za oknem dżdży... Zacznę więc  od czegoś konkretniejszego na ząb, rozgrzewającego nawet. Dlatego teraz proszę się przyznać, kto już próbował kalafiora tandoori? Pyszny jest, prawda? Kto jeszcze nie próbował, ma teraz kolejną okazję, bo dzisiaj podam Wam moją wariację na temat tego dania. Równie pyszną!

Zacznijmy od naleśników z mąki z ciecierzycy. Ja skorzystałam z przepisu na socca, znalezionego na Ekoquchni. Dopiero później się zorientowałam, że David i Louise podają podobny przepis w The Green Kitchen, w nieco innych proporcjach (półtora raza więcej wody), z użyciem wody gazowanej i różnych przypraw. Z ich przepisu skorzystam następnym razem, Wam powtarzam ten z Ekoquchni i odsyłam do zajrzenia tam na filmik instruktarzowy.

Naleśniki socca

 (ok. 6-8 niewielkich naleśników)

1 szkl. mąki z ciecierzycy

1 szkl. wody

2 łyżki oleju/oliwy z oliwek

pół łyżeczki soli

Użyłam sklepowej mąki z ciecierzycy, którą najpierw trochę uprażyłam (smak surowej mąki jest potworny, chciałam go uniknąć w razie niedosmażenia naleśników). Wszystkie składniki zmiksować na gładką masę, wstawić do schłodzenia do lodówki na godzinę. Naleśniki smażyć na patelni lekko natłuszczonej (można kapnąć odrobiną oleju co drugi naleśnik). Naleśników nie wychodzi zbyt wiele, nam wystarczyło na kolację, ale dla większej rodziny radzę podwoić porcję).

Pieczony kalafior w sosie tandoori

1 średnia główka kalafiora

1 łyżka ghee (klarowanego masła)/lub olej kokosowy/lub inny

3 łyżki gęstego mleka kokosowego

1 łyżeczka masala tandoori (przepis)

siekana kolendra do serwowania

Kalafiora podzielić w małe bukieciki. Ghee rozpuścić na średnim ogniu, dodać przyprawę, wymieszać i zostawić na ok. 30 sekund. Zestawić z ognia, dodać mleko kokosowe, rozprowadzić po kalafiorze. Wstawić do piekarnika nagrzanego do 180 stopni C, piec ok. 30-40 minut, do lekkiego zmięknięcia.

Na naleśniku rozłożyć kalafior, podlać odrobiną utworzonego w czasie pieczenia sosu, złożyć, można posypać zieloną kolendrą (ja użyłam natki pietruszki, bo kolendry nie miałam). Można jeść rękoma, można przy pomocy widelca i noża (nuda!:)

Dietetyczne lody pyszne.

Komu lody bez cukru, produktów mlecznych i tłuszczu? Że nie da się i nie dobre? A gdzie tam! Nie są to lody wegańskie (z tymi też eksperymentuję), bo są na kurzym białku (nie zawiera ono tłuszczu) i wychodzą bardzo fajnie, choć może znawczynią domowych lodów jeszcze nie jestem ;). Przepis na podobne lody truskawkowe zobaczyłam w jakimś duńskim magazynie kulinarnym, ale nie mam pojęcia w jakim, bo było to w bibliotece. Postanowiłam zrobić swoje i przy okazji wyeliminować cukier, słodkie banany się spisały! Może nie do końca rozumiem termin "dietetyczne", ale te lody chyba na pewno takie są ;)

Okazało się, że procedura jest banalnie prosta, a efekt całkiem satysfakcjonujący. Przed zamrożeniem masa lodowa przypominała mi duński "guf", czyli taką niezidentyfikowaną różową słodką masę, z którą Duńczycy lubią swoje lody, na którą ja się dawno temu raz nabrałam, nie mając pojęcia co to jest i tylko przytakując ;)
Sekret tkwi w tym, żeby lodów nie zamrozić na kamień, powinny być lekko miękkie, wtedy mają najlepszą, niebiańską konsystencję :) Dlatego nie trzymałabym ich na noc w lodówce, a zrobiła rano i po południu byłyby jak znalazł.

Lody malinowe

3 białka kurze (używam surowych, Duńczycy pasteryzowanych)

2 dojrzałe, słodkie banany

1-2 kubki malin (do lodów używam mrożonych)

Banany pokroić w mniejsze kawałki lub lekko utłuc za pomocą tłuczka do ziemniaków. Białka ubić na bardzo sztywno, aż zmienią konsystencję. Dodać do nich banany i maliny (mrożone można trochę rozkruszyć), miksować do rozdrobnienia. Maliny dodawać według uznania, do uzyskania zadowalającego smaku lub koloru. Można mrozić w misce by co pół godziny miksować (swoje zmiksowałam raz a następnie przełożyłam do mniejszych pojemników), można od razu przełożyć do miseczek czy też foremek. Moje lody było gotowe po ok. 3 godzinach, wszystko zależy od naszego zamrażalnika.


****************
Jutro zapraszam wszystkich zainteresowanych ekologicznym czosnkiem polskim, mam dla Was dobre wiadomości!
****************

Gryczanka śniadaniowa.

Wszystko było już na dobrej drodze: od tygodnia słońce, a temperatura pozwalająca ściągnąć czapkę i szalik. Co prawda zapowiedziano na dzisiaj dzień pochmurny, ale czego nie zapowiedziano to opady śniegu...
Na taką zmianę pogody tylko miseczka surowej gryczanki może pomóc.

Surowa gryczanka śniadaniowa

(1 porcja)

pół szklanki niepalonej gryki namoczonej na noc

ok. 150 ml domowego mleka sezamowego (nie cedzonego)

garść owoców jagodowych (u mnie mrożone borówki, żurawina i jeżyna)

1 łyżka syropu klonowego (z agawy, miodu)

do posypania: kruszone ziarno kakaowca, proszek maca, pyłek pszczeli

Mleko sezamowe

100 ml niełuskanych ziaren sezamu 

woda do namaczania

1 łyżka octu jabłkowego/ soku z cytryny

Sezam namoczyć w wodzie z dodatkiem octu jabłkowego/soku z cytryny.

Następnego dnia wypłukać pod bierzącą wodą. Namaczanie sezamu w czymś kwaśnym ułatwia jego trawienie i uwalnia od kwasu szczawiowego, który wiąże wapń w organizmie - a tego nie chcemy, sezam zawiera więcej wapnia niż mleko krowie i jaja. Wyczytane na Earthsprout.

namoczony sezam

300 ml wody

1-2 daktyle

Sezam zblendować z połową wody (zbyt duża ilość wody utrudnia blendowanie ziaren). Dodać daktyle i resztę wody, zblendować. Można, ale wcale nie trzeba przecedzać, mleko będzie miało kolor bury. Część użyć do gryczanki, resztę do koktajlu owocowego.

Opłukaną kaszę gryczaną zalać mlekiem sezamowym, dodać rozmrożone/świeże owoce. Polać syropem.
Posypać ulubionymi zdrowymi posypkami (u mnie ziarno kakaowca, proszek maca, pyłek pszczeli). W wersji wegańskiej pominąć pyłek pszczeli.

Po wymieszaniu.

Inny sposób śniadaniowy na surową kaszę znajdziecie tutaj.
I jeszcze zeszłoroczne krokusy analogowe, bo tegorocznych nie widziałam...

Wegańskie ciasto bananowe bez cukru

Jakiś czas temu wspominałam Wam, że moja próba zweganizowania i odcukrzenia bezglutenowego ciasta bananowego zakończyła się kompletną klapą. Do tej pory nie próbowałam powtarzać tego eksperymentu, postanowiłam zwolnić i zabrać się za to krok po kroku. Miałam zamiar zacząć od tradycyjnego, tego z bloga Zu, i po kolei eliminować i zamieniać niechciane elementy. Za pierwszym razem chciałam tylko zmniejszyć o połowę i tak już niewielką ilość cukru, ale kiedy ciasto było już w piekarniku zorientowałam się, że zapomniałam dodać jajko. Ciasto wyszło wspaniałe, przez przypadek wegańskie. Za drugim razem wyeliminowałam cukier, a że miałam tylko jednego banana, dwa pozostałe zastąpiłam dwoma awokado - również wyszło wspaniale, bez żadnej szkody na smaku. Jednak ta ostatnia, trzecia wersja smakuje mi najbardziej, o najbardziej wyrazistym smaku uzyskanym dzięki melasie karobowej (wcześniej też używałam tej melasy, ale w mniejszej ilości, ciasto było wtedy dużo mniej słodkie). Zapewne można też trochę podmienić mąki, bo w tej wersji odrobinę się kruszyło przy krojeniu (nie miałam białej mąki i nie chciało mi się przesiewać pełnoziarnistej). Dodałam również owoce z mojej herbatki owocowej, można użyć innych suszonych i  namoczonych owoców, można użyć orzechów, czekolady, rodzynek - możliwości jest sporo! Na święta lub nie - polecam!

Wegańskie ciasto bananowe bez cukru

3 - 4 dojrzałe, słodkie banany

75 ml rozpuszczonego oleju kokosowego (lub klarowanego masła)

100 ml melasy karobowej (lub daktylowej, buraczanej, syropu klonowego lub ciemnego nektaru z agawy)

1 łyżeczka domowego ekstraktu z wanilii

1 płaska łyżeczka sody

1,5 szklanki mąki (u mnie pół szkl. mąki z płatków owsianych, reszta pełnoziarnista pszenna)

szczypta soli

7-8 daktyli pokrojonych w kostkę

garść namoczonych suszonych owoców (jeżyny, aronia, dziki bez, etc)

Piekarnik nagrzać do 180 stopni C.

Banany rozgnieść widelcem na mus, dodać pozostałe składniki i wymieszać.

Przelać do średniej wielkości keksówki i piec 50-60 minut, lub do suchego patyczka.

No to teraz kolej na "ubezglutenowienie" tego przepisu ;)

Dzięki Zu za cudowny przepis podatny modyfikacjom!

Kokosowa czekolada na zdrowie.

Od kiedy zaczęłam eksperymentować z niestandardowymi napojami kakaowymi, tradycyjne kakao wydaje mi się po prostu nudne. Opcji jest niesłychanie wiele: można używać różnych rodzajów mleka roślinnego, dodawać coraz to inne dodatki, dosładzać na różne sposoby. Można na ciepło i można na zimno. A w dodatku jest to całkiem zdrowy napój, pod warunkiem oczywiście, że użyjemy produktów dobrej jakości.
A oto zapowiedziany pomysł na to, jak wykorzystać właśnie co przygotowane mleko kokosowe.
Przepis oparty na Superfood Haute Chocolate  Sary Britton, z moim małym twistem.
Ostatnio zaopatrzyłam się w proszek maca, jest to korzeń bardzo prozdrowotnej andyjskiej roślinki. Więcej informacji w podanym poniżej linku, a ja dla zachęcenia powiem tylko, że jest to specyfik używany (również) jako afrodyzjak :) Zwiększa libido zarówno u kobiet, jak i mężczyzn.

Kokosowa czekolada na zdrowie

duży kubek mleka kokosowego

2 łyżeczki dobrego kakao (użyłam Valrhona, można użyć surowego)

1 łyżeczka kruszonych nasion kakaowca

1 łyżeczka proszku maca (info)

szczypta imbiru

szczypta chilli

2 szczypty cynamonu

pół łyżeczki esencji waniliowej (domowej)

1 dojrzały banan

Wszystkie składniki zblendować i podgrzać do temperatury 40 stopni C.
W ten sposób zachowujemy wszystkie lecznicze właściwości składników.
Banan pełni tu rolę zarówno zagęszczającą jak i słodzącą, dlatego ważne jest, by był dojrzały.
Polecam eksperymentować z różnymi wariantami smakowymi.
Smacznego i na zdrowie!

 

Przepis dołączam do Czekoladowego Weekendu, którego w tym roku cudem nie przegapiłam :)

Mleko z kokosa.

 Dzisiaj, o ile się wyrobię, dwa wpisy. Na pierwszy rzut idzie mleko kokosowe. A na drugi to, co (m.in.) można z niego przygotować.
 Jakiś czas temu przestałam kupować mleko roślinne w kartonie. Długo szukałam tego jednego, z którym moje poranne caffe latte miałoby sens. Próbowałam różnych, choć w Danii wybór jest raczej ograniczony. A  jak już jest jakiś wybór, to przeważnie w cenie odstraszającej. Często wybierałam więc ekologiczne, niehomogenizowane mleko krowie z naturalną zawartością tłuszczu.
 Tak przy okazji, to jednak nie rozumiem ludzi, którzy na własne życzenie piją mleko UHT. W takim mleku wszystkie składniki odżywcze zostały zniszczone, jest to właściwie wyrób mleko-podobny, zdatny do spożycia przez 7 miesięcy... (co mówi samo za siebie). I wcale nie smakuje jak prawdziwe mleko, mam okazję tego doświadczać za każdym razem, gdy jesteśmy u rodziców D.
 I choć ogólnie miałam rzucać mleko (moje gardło się tego bardzo domaga), to ogólnie idzie mi to ciężko. Ale sztucznemu mleku mówię definitywne: nie, dziękuję. Od kiedy zaczęłam się wczytywać w etykiety kartonowego mleka roślinnego - jemu też mówię nie. Liczba składników czasami bywa naprawdę porażająca. Aa, i jeszcze kwestia mleka sojowego, zarówno kupnego jak i domowego. Jemu też podziękowałam, jak zresztą wszystkim produktom sojowym. Ale to temat na osobny wpis, muszę nad tym usiąść.
 Zostało mi więc robienie domowego mleka orzechowego, migdałowego, słonecznikowego, owsianego. Przyszedł więc i czas na mleko kokosowe. Ale nie takie z wiórków, a z prawdziwych kokosów - a co :) Miałam kiedyś okazję spędzić tydzień w Mozambiku na nieczynnej plantacji kokosów (kilka zdjęć z tamtego czasu było w ostatnim poście). I codziennie spożywałam wtedy wodą kokosową i mięciutki miąższ ze świeżych, młodych kokosów. Zakochałam się w tym nektarze, który wcześniej znałam jedynie z piosenek ;) Nieco później, w Indiach, polecano mi wodę kokosową na problemy żołądkowe. Wtedy zresztą i tak raczyłam się nią zawsze, gdy napotkałam sprzedawcę kokosów na swoje drodze.
W 'dorosłych", dojrzałych kokosach wody kokosowej już nie ma, lub jest jej bardzo mało. Ja potrząsam kokosami w sklepie i wybieram te, w których jest najwięcej drogocennego płynu. Dla przywołania ułamka wspomnień.

Ale, ale. Miało być o mleku. Mleko kokosowe to nic innego, jak miąższ kokosowy zblendowany z wodą.

Mleko kokosowe

2 średniej wielkości kokosy (ok. 350g po wyłupaniu)

ok. 1 litr wody

Kokosy otwieramy za pomocą ciężkiego noża lub tasaka, ich tępej strony. Tutaj video z instrukcją :)
Do wydobycia miąższu może być potrzebny młotek (by rozbić resztę skorupy i wyciągnąć większe kawałki kokosa).
Kawałki kokosa możemy obrać ze skórki, ale nie musimy. Zależy do czego planujemy później użyć pozostałe wiórki.
Mniejsze kawałki kokosa wrzucamy do malaksera i rozdrabniamy na drobne wiórki. Ewentualnie ścieramy je na tarce. Dodajemy połowę wody i porządnie blendujemy. Odcedzamy, masę kokosową zalewamy resztą wody i ponownie blendujemy. Odcedzamy jeszcze raz (najlepiej za pomocą ściereczki/gazy, dzięki której możemy wycisnąć jak najwięcej płynu z masy kokosowej). Pozostałe po tym procesie wiórki rozprowadzamy cienką warstwą na papierze do pieczenia i blaszce. Suszymy, np. w piekarniku po tym, gdy coś się w nim piekło. Tak uzyskaną mąkę kokosową używamy do pieczenia.

Mleko trzymamy w lodówce i zużywamy w ciągu 2 dni. Przed użyciem wst rząsamy, jest to normalne, że część tłusta oddziela się od wody. Nadaje się do kawy (aczkolwiek niekoniecznie tej typu caffe latte), deserów budyniowych, sosów curry czy też napojów kakaowych (przepis w następnym wpisie). Najwięcej składników odżywczych zawiera na surowo.

Mus czekoladowy i apel dla Roszka.

I choć powody do ewentualnego powrotu do ojczyzny maleją z każdym dniem, to jest kilka innych powodów, w związku z którymi często ubolewam nad tym, że mnie tam jednak nie ma.
Te powody mają różne imiona, by nazwać kilka, wymienię niektóre z nich: Roszek, Bazyli, Staś, Zuzia, Mikołaj i Tytus. Lista rośnie z każdym rokiem :) To dzieci moich najbliższych, jeszcze licealnych przyjaciół. Są to dzieciaki niezwykłe, cudowne, najlepsze na świecie po prostu! Z utęsknieniem wyczekuję na ich nowe zdjęcia czy historie z ich życia. Chciałabym być bliżej i móc tego doświadczać z bliska. I chciałabym, żeby te dzieciaki mnie znały, bo dobrze zdaję sobie sprawę z tego, że o takich wizytach raz na rok, czy nawet rzadziej, to małe dzieci szybko zapominają...
 Dzisiaj chciałabym się zwrócić do Was z małą prośbą. Jest to prośba do wszystkich tych, którzy płacą swoje podatki w Polsce i jeszcze nie zdecydowali, na co przeznaczyć swój 1%. Wiem, że przydałby się on bardzo m.in. Roszkowi. Roszek to synek moich drogich przyjaciół, Magdy i Piotrka, którego już bardzo niedługo czeka druga, bardzo poważna operacja. Rosiu urodził się z Zespołem Downa i nieprawidłowo rozwiniętym sercem, które trzeba naprawić. Więcej informacji o Groszku znajdziecie na jego nowym blogu, tutaj http://groszekroszek.wordpress.com/ :)

Załączam też bezpośredni apel Rodziców Rocha, wysłany do przyjaciół na początku tego roku (data operacji po raz kolejny została przesunięta). I z całego serca się do niego przyłączam.

Kochani nasi Przyjaciele bliżsi i dalsi :)

Serdecznie dziękujemy Wam za całą pomoc, jaką otrzymujemy od Was tak często. I nie mamy na myśli tylko pomocy finansowej (1% podatku), ale też dobre słowa, wsparcie psychiczne, po prostu cichą przy nas obecność :)

Nadzsedł nowy rok - dla nas będzie to chyba rok najtrudniejszy, bo wielkimi krokami zbliża się nareszcie operacja Roszkowego Serduszka (wstępny termin przyjęcia to 28 stycznia). Bardzo się boimy tego zabiegu, bo będzie bardzo ryzykowny i WSZYSTKO może się zdarzyć, ale tez wiemy, że nie ma innej drogi... Dzięki tej operacji serduszko Roszka zostanie naprawione i będzie pracowało tak, jak zdrowe. Oczywiście zawsze już będzie słabsze, być może w przyszłości będą czekać nas kolejne reoperacje (poprawki)... Roszek jest pogodny jak zawsze, jego stan jest zadowalający. Rozwija sie wolniej niż zdrowe dzieci, bo przez częste pobyty w szpitalach i choroby zaniedbaliśmy zajęcia ze specjalistami. Mamy nadzieję, że z naprawionym, serduszkiem Roszek wróci do przedszkola i ruszy do przodu :)

Dziękujemy Wam raz jeszcze i życzymy spokoju w tym nowym roku, ale przede wszystkim MIŁOŚCI I ZDROWIA :) 

Jednocześnie prosimy - nie zapominajcie o nas. Wasze wsparcie jest dla nas bardzo ważne. Wysyłamy w załączniku plakat Roszka - można go posłać dalej, im więcej osób go dostanie tym lepiej. Pamiętajcie, żeby przekazać komuś swój 1% podatku - jeśli nie Roszkowi, to innym potrzebującym, a jest ich niestety WIELE...

Dziękujemy zatem i prosimy o jeszcze :)

Magda, Piotrek, Roszek i Bazylek Konieczni

Dla Was wszystkich wiersz ks. Twardowskiego:

WDZIĘCZNOŚĆ

 

"Jest taka wdzięczność kiedy chcesz dziękować
lecz przystajesz jak gapa bo nie widzisz komu
a przecież sam nie jesteś płacząc po kryjomu...

kiedy żyć nie wypada a umrzeć nie wolno

jest taka wdzięczność kiedy chcesz dziękować
za to że niosą ciebie nieznane ramiona
a to czego nie chcesz najbardziej się przyda"

***************


A gdybym ja była trochę bliżej, to robiłabym Rosiowi (i bratu Bazylowi oczywiście też) taki oto mus czekoladowy. Z awokado i banana. Ale tylko wtedy, gdy są całkiem zdrowi, bo na przeziębienia nie polecam ani bananów, ani awokado (oba owoce mają właściwości wychładzające). Dla równowagi dodałabym też po szczypcie rozgrzewających przypraw. I miałabym nadzieję, że zjedzą ze smakiem.
Bo czy chłopaki w ogóle lubią czekoladę?

Wiem, wiem, na blogosferze roji się od takich musów, ale nie wszyscy żyją blogosferą :) Przedostatnio robiłam prawie taki, potem kolega poczęstował mnie takim bez awokado a z sokiem pomarańczowym. I przy okazji przypomniałam sobie, że lata temu w Szkocji, kiedy odkryłam, że bardzo lubię awokado, zajadałam się deserową sałatką owocową: banan, awokado i sos czekoladowy. I naprawdę szalałam za tym połączeniem smakowym. Wracam więc do starych smaków, tym razem jednak w zdrowszej wersji :)

Czekoladowy mus z awokado i banana

(2 małe porcje)

1 duży, dojrzały banan

1 duże, miękkie awokado

sok z 1 mandarynki lub połowy pomarańczy

1 kopiasta łyżeczka ciemnego kakao (u mnie Valrhona, można zamienić na surowe)

1-2 łyżki syropu klonowego (z agawy, miodu lub 2-3 miękkie daktyle)

szczypta cynamonu i suszonego imbiru

ok. 1 łyżeczki kruszonego, surowego ziarna kakaowca (lub wiórków kokosowych)

Wszystkie składniki blendujemy na mus, posypujemy ziarnem kakaowca, podajemy w temperaturze pokojowej.

Kakao na zimno i bez mleka.

Trochę rzadko bywam w domu ostatnimi czasy, więc narobiło się trochę zaległości. Zapewne jeszcze się ich trochę narobi, bo ostatnio wzięłam na siebie nowe obowiązki i będę musiała im poświęcić większość swojego czasu, żeby to wszystko miało jakiś sens. Nie będzie bezboleśnie i nie będzie "mimochodem", choć do końca wierzyłam, że może jednak się uda ;)

W zeszłym tygodniu został mi polecony pewien film, 'Forks over Knives', czyli 'Widelce zamiast noży'. Obejrzałam go z zaciekawieniem, chociaż jednak bez większego zdziwienia. Tych, którzy widzieli wcześniej 'The Gerson Miracle' (link w tym poście) albo zetknęli się z terapią Gersona, film ten nie zszokuje. Gerson kilkadziesiąt lat wcześniej doszedł do podobnych wniosków, i spotkał się z podobnym przyjęciem... Rak jest uleczalny i należy mówić o tym głośno. Co więcej, zarówno rakowi jak i całej masie chorób cywilizacyjnych można zapobiegać.
Film znalazłam tutaj, niestety bez polskich napisów. A wiecej informacji jak również ciekawych przepisów znajdziecie na stronie www.forksoverknives.com. Nas też to dotyczy, Polacy są obecnie najszybciej tyjącym narodem w Europie. Ponoć nawet tyjemy szybciej niż Amerykanie...

Sama jeszcze jadam produkty pochodzenia zwierzęcego, ale coraz bardziej mi się odechciewa. Tym bardziej, że bezmleczne 'kakałko' jest naprawdę pyszne!

Bezmleczne kakao orzechowe na zimno

1 szklanka orzechów włoskich namoczona na noc

700ml wody

2-4 daktyle

1 łyżka sezamu

1 łyżka kruszonych ziaren kakaowca

1 łyżeczka prawdziwego kakao (np. Valrhona lub jakieś surowe)

2 kostki gorzkiej czekolady (ewentualnie)

pół łyżeczki karobu (ewentualnie)

Świeżo wyłupane orzechy włoskie zalać ok. 3 szklankami wody na noc.
Następnego dnia przecedzić i przepłukać, przełożyć do blendera (może być stojący lub ręczny).
Zalać wodą i zblendować wszystkie kawałki orzechów. Przecedzić przez jedną warstwę tetry ('mleko' będzie bardziej gęste, tego co zostało nie wyrzucać, w następnym wpisie będzie o tym, jak można taką pulpę sprytnie wykorzystać). Do mleka dodać daktyle, sezam, kawałki kakaowca (lub rozbić je wcześniej w moździerzu, mój blender ich nie chwytał) i kakao lub czekoladę. Albo karob. Zblendować i rozlać do szklanek. Pić z uśmiechem na twarzy.

I naprawdę polecam spróbowanie produkcji własnego mleka roślinnego, to naprawdę łatwe i dużo zdrowsze niż mleko z kartonów. Dla zachęty wklejam filmik Sary B. z My New Roots. Sarah filmiki zrobiła tylko dwa, (pierwszy o gotowaniu komosy już Wam pokazywałam), ale oba wyszły jej cudownie.